طرح‌های معدنی از مجموعه‌ای از پروژه‌های تخصصی، مرحله‌ای و به‌هم‌پیوسته تشکیل می‌شوند که از اکتشاف، مطالعات و مهندسی تا تجهیز معدن، احداث واحدهای فرآوری و زیرساخت، راه‌اندازی، توسعه ظرفیت و خاتمه فعالیت امتداد دارند. این پروژه‌ها معمولاً به‌طور هم‌زمان یا متوالی اجرا می‌شوند و برای سرمایه، منابع انسانی، تجهیزات، پیمانکاران و ظرفیت تصمیم‌گیری سازمان با یکدیگر رقابت می‌کنند.

در چنین محیطی، مدیریت موفق هر پروژه به‌تنهایی برای تحقق اهداف طرح معدنی کافی نیست. سازمان به ساختاری نیاز دارد که اطلاعات پروژه‌ها را یکپارچه کند، استانداردهای مشترک ایجاد نماید، وابستگی‌ها و ریسک‌های بین‌پروژه‌ای را آشکار سازد و تصویری شفاف و قابل‌اتکا از وضعیت کل طرح در اختیار مدیران قرار دهد.

در بسیاری از سازمان‌ها، پروژه‌ها با ساختارهای شکست، روش‌های اندازه‌گیری پیشرفت، تقویم‌ها، کدینگ هزینه، قالب‌های گزارش‌دهی و تعاریف متفاوت مدیریت می‌شوند. در نتیجه، اطلاعات پروژه‌ها قابل‌تجمیع و مقایسه نیست، گزارش‌ها دیرهنگام یا متناقض‌اند و مدیریت ارشد نمی‌تواند با اطمینان به پرسش‌های اساسی پاسخ دهد:

• وضعیت واقعی پیشرفت پروژه‌ها چیست؟
• چه میزان از بودجه مصرف یا تعهد شده است؟
• هزینه و زمان نهایی پروژه‌ها چه مقدار پیش‌بینی می‌شود؟
• کدام انحرافات بر مسیر بحرانی یا Business Case طرح اثر می‌گذارند؟
• مهم‌ترین ریسک‌ها، گلوگاه‌ها و تصمیم‌های معوق کدام‌اند؟
• منابع و نقدینگی باید به کدام پروژه‌ها اختصاص یابند؟
• آیا پروژه‌ها برای تحویل به مرحله بعد یا بهره‌برداری آماده‌اند؟

دفتر مدیریت پروژه و نظام یکپارچه کنترل پروژه، سازوکاری برای پاسخ نظام‌مند به این نیازها فراهم می‌کنند. PMO با ایجاد حاکمیت، استانداردسازی، پشتیبانی مدیریتی، پایش یکپارچه و توسعه قابلیت‌های سازمانی، پروژه‌ها را در چارچوب اهداف و منافع طرح معدنی هم‌راستا نگه می‌دارد.