هر طرح معدنی در سراسر چرخه عمر خود از مجموعه‌ای از پروژه‌های موقت، تخصصی و به‌هم‌پیوسته تشکیل می‌شود. پروژه‌های زمین‌شناسی و اکتشاف، حفاری، مدل‌سازی منابع، مطالعات فنی‌ـ‌اقتصادی، طراحی معدن، احداث کارخانه فرآوری، توسعه زیرساخت، تجهیز معدن، راه‌اندازی، افزایش ظرفیت و بازسازی، هر یک محدوده، منابع، زمان‌بندی، بودجه، ذی‌نفعان و ریسک‌های خاص خود را دارند.

ماهیت پروژه‌های معدنی با عدم‌قطعیت‌های قابل‌توجه زمین‌شناسی، وابستگی شدید میان رشته‌های فنی، سرمایه‌گذاری اولیه بالا، دوره‌های زمانی طولانی، محدودیت‌های جغرافیایی و زیرساختی و تعدد پیمانکاران و تأمین‌کنندگان همراه است. ازاین‌رو، استفاده از روش‌های عمومی مدیریت پروژه بدون انطباق با واقعیت‌های معدن، نمی‌تواند به‌تنهایی پاسخ‌گوی پیچیدگی این پروژه‌ها باشد.

ضعف در تعریف محدوده، ناپایداری مبانی طراحی، برآوردهای غیرواقع‌بینانه زمان و هزینه، تأخیر در تأمین تجهیزات، ناهماهنگی میان معدن و کارخانه، مدیریت ناکافی تغییرات و نبود آمادگی برای راه‌اندازی، از مهم‌ترین عواملی هستند که می‌توانند پروژه‌های معدنی را از اهداف اولیه دور کنند.

حتی تکمیل فیزیکی پروژه نیز لزوماً به معنای موفقیت آن نیست. پروژه زمانی موفق است که خروجی مورد انتظار را با کیفیت مناسب تحویل دهد، در زمان لازم در اختیار پروژه یا مرحله بعدی قرار گیرد و سهم مشخص خود را در تحقق منافع کل طرح معدنی ایفا کند.

مدیریت پروژه‌های معدنی، چارچوبی برای تبدیل تصمیم‌ها و اهداف طرح معدنی به پروژه‌هایی روشن، قابل‌اجرا، قابل‌کنترل و هم‌راستا با Business Case دارایی فراهم می‌کند.