توسعه و بهره‌برداری از یک دارایی معدنی، حاصل اجرای یک پروژه منفرد نیست. هر معدن از زمان شناسایی نخستین نشانه‌های کانه‌زایی تا اکتشاف، برآورد منابع و ذخایر، مطالعات فنی‌ـ‌اقتصادی، طراحی، تجهیز، استخراج، فرآوری، بهره‌برداری، توسعه ظرفیت و در نهایت تعطیلی و بازسازی، مسیری بلندمدت و به‌هم‌پیوسته را طی می‌کند.

این مسیر، «طرح معدنی» را شکل می‌دهد؛ طرحی که از مجموعه‌ای از پروژه‌های موقت، مرحله‌ای و وابسته به یکدیگر تشکیل شده است. خروجی هر پروژه، مبنای تصمیم‌گیری و ورودی پروژه‌های بعدی قرار می‌گیرد و کیفیت تصمیم‌ها در مراحل ابتدایی، می‌تواند بر سرمایه‌گذاری، ریسک، هزینه، عملکرد عملیاتی و ارزش نهایی دارایی در دهه‌های بعد اثر بگذارد.

در بسیاری از سازمان‌ها، پروژه‌های اکتشافی، مطالعاتی، توسعه‌ای، زیرساختی، فرآوری و عملیاتی به‌صورت جداگانه تعریف و مدیریت می‌شوند. هر پروژه ممکن است اهداف، بودجه، تیم، پیمانکار و نظام گزارش‌دهی مستقل داشته باشد، بدون آنکه ارتباط آن با منطق کلان توسعه دارایی و ارزش نهایی طرح به‌روشنی حفظ شود.

این گسست می‌تواند موجب شود پروژه‌ها به‌صورت منفرد موفق به نظر برسند، اما طرح معدنی به ظرفیت تولید، بازده سرمایه‌گذاری، عمر اقتصادی، عملکرد محیط‌زیستی یا منافع مورد انتظار دست نیابد.

مدیریت طرح‌های معدنی، چارچوبی برای راهبری یکپارچه تمام پروژه‌ها، تصمیم‌ها، سرمایه‌گذاری‌ها، ریسک‌ها و منافع مرتبط با یک دارایی معدنی در سراسر چرخه عمر آن فراهم می‌کند.