دارایی‌های معدنی در طول چرخه عمر خود با مجموعه‌ای پیوسته از تصمیم‌های زمین‌شناسی، فنی، اقتصادی، سرمایه‌گذاری، اجرایی، عملیاتی، محیط‌زیستی و اجتماعی مواجه‌اند. هر تصمیم در یک مرحله می‌تواند بر هزینه، ریسک، قابلیت توسعه و ارزش مراحل بعدی اثر بگذارد.

در بسیاری از سازمان‌ها، اکتشاف، برآورد منابع، مطالعات فنی‌ـ‌اقتصادی، طراحی معدن، فرآوری، توسعه، بهره‌برداری و خاتمه فعالیت به‌صورت واحدهای مستقل مدیریت می‌شوند. این گسست می‌تواند به ناهماهنگی میان مدل زمین‌شناسی و طراحی معدن، انتخاب سناریوی توسعه نامتناسب، برآوردهای غیرواقع‌بینانه سرمایه و هزینه، تأخیر در تصمیم‌گیری و کاهش ارزش قابل‌تحقق از دارایی معدنی منجر شود.

مدیریت یکپارچه چرخه عمر معدن، چارچوبی برای ایجاد پیوستگی میان این مراحل و اطمینان از آن است که تصمیم‌های هر مرحله با راهبرد سازمان، منطق سرمایه‌گذاری، ویژگی‌های ذخیره، الزامات فنی و ارزش بلندمدت دارایی هم‌راستا باشند.